Tuesday, April 30, 2013

Running: Week 2 en 3

We hadden maar drie weken de tijd om te trainen voor de Asics Ladies Run. Vijf lange kilometers. De eerste week trainen ging verrassend goed, maar hoe is de wedstrijd gegaan?


De tweede week trainen leek erg op de eerste. Het ging goed, maar het kon beter. Ik had geen last meer van mijn heup, en was zo enthousiast bezig dat ik zelfs 's ochtends om half zeven in de regen ben gaan hardlopen! Vrijwillig! Als je me een half jaar geleden had verteld dat ik dit zou doen, had ik je keihard uitgelachen. Times do change...

De derde week trainen begon heel erg goed. Op een zondagavond besloot ik eens vijf kilometer te gaan rennen. Om te kijken hoe ver dat ongeveer zou zijn, en hoe snel ik het zou kunnen. Het ging erg lekker! Ik had geen last meer van mijn heup, en voor mijn gevoel liep ik de snelste tijd ooit. "Als dit zo doorgaat loop ik straks nog een hele goede tijd!" dacht ik nog. Maar natuurlijk had ik beter moeten weten... Want hoewel ik best tevreden was over de tijd die ik in Nike+ zag staan (41 minuten), kreeg ik al snel last van mijn knie. Neeee, niet weer! Dus de sportgel kon weer uit de kast.

Ik besloot maar weer wat rust te nemen. Helaas werd de pijn erger, en toen ik twee dagen later weer een rondje probeerde te rennen ging het gewoon niet. Ik hinkte praktisch vooruit. Nee, nog meer rust houden! Ik baalde enorm, maar wilde toch graag de wedstrijd rennen. Drie dagen later probeerde ik het nog eens. Bah, het wilde niet meer! Mijn knie deed wat minder pijn maar zeurde toch door, en ook mijn ademhaling wilde niet. Dit wordt een ramp!


En toen brak DE DAG aan, 21 april. Vroeg op weg naar Antwerpen! Naast de Ladies Run werd er ook een marathon, Short Run en en 10 Miles gelopen. Kortom, het was enorm druk in de stad. Eenmaal aangekomen op Linkeroever gierden de zenuwen toch een beetje door mijn lijf. "Waar moeten we naartoe? Wat moeten we doen?" Gelukkig konden alle startbewijzen moeiteloos worden afgehaald en liepen we rond kwart over 2 naar de start toe. Spannend!

Wonderwel had ik bijna geen last meer van mijn knie en ging het lopen verrassend goed! Het is heel fijn als je een groep kunt volgen en het tempo op die manier kunt bijhouden. Wel moesten we op een gegeven moment toch eventjes lopen. De volgende dag werden de officiele tijden bekend: 41 minuten! Hoewel het natuurlijk geen toptijd is, was ik toch er blij met het resultaat. Van compleet ongetraind naar dit in drie weken... Kan erger, toch?

Ik wil graag door blijven gaan met hardlopen, maar zonder direct doel (stok achter de deur) om naartoe te werken is wel wat lastig. Toch stel ik mezelf nu tot doel de vijf kilometer rond het half uur te lopen. Dat zal al lastig genoeg worden denk ik!