Tuesday, April 9, 2013

Running: Week 1

Het gaat toch echt gebeuren. Over twaalf dagen sta ik bij de startlijn en moet ik 5 kilometer gaan hardlopen. Eeeks! Inmiddels heb ik er een week trainen op zitten. Benieuwd of ik het nog zie zitten?

Ik had me voorbereid op het ergste. Sinds de middelbare school heb ik namelijk nooit meer iets aan sport gedaan. Ik heb er een grondige hekel aan, om eerlijk te zijn. Misschien heeft het er iets mee te maken dat ik ontzettend a-sportief ben aangelegd. De Cooper test, de Shuttle Run test, de PARKLOOP. Hele jeugdtrauma's heb ik er aan over gehouden.

Toen ik dus vorige week zaterdag mijn eerste stappen buiten zette voor de eerste training was ik bang voor het resultaat en de confrontatie met mijn bar slechte conditie. Maar wonder boven wonder ging het best goed! Waar ik dacht dat ik nog geen honderd meter kon rennen zonder hyperventilerend aan de beademing te moeten, kon ik met wat tussenpozen toch redelijke afstanden rennen. "Goh, dit gaat eigenlijk best lekker!", kon ik opgelucht concluderen. In een kwartiertje hadden we de eerste helft van onze route al afgelegd.

En in 20 minuten stonden we weer thuis. Netjes! Ik voelde me goed. Van couch potato naar 4 kilometer in ongeveer 40 minuten. Niet verkeerd! Die vijf kilometer zag ik wel goedkomen. Op dag twee besloot ik de Nike + Running app te downloaden. En wat een geweldige app! Via GPS kan hij precies bijhouden waar je loopt, hoe ver je loopt en hoe hard je loopt.

Zondag begonnen we met een klein rondje. Om even aan de ademhaling te werken. Wat die is nu eenmaal super belangrijk. Zolang je je ademhaling niet onder controle hebt, haal je nog geen 100 meter. De beste tip die ik kreeg? Vier tellen inademen door de neus, vier tellen uitademen door de mond. Dat rustig volhouden en je kunt meteen al een stuk verder rennen!

Na twee dagen hardlopen was het toch wel even tijd voor een rustdag. Ik had namelijk spierpijn als een malle! Vooral rond mijn heupen. Ik voelde me net een bejaarde als ik probeerde op te staan van de bank. Ook had ik gelezen dat je, zeker als ongetrainde renner, rustdagen moet nemen om blessures te voorkomen.

Toen ik na die rustdag weer ging rennen, moest ik het voor het eerst alleen doen. Dat was wel even wennen. Maar, zoals je kunt zien heb ik op 2 april wel mijn snelste tijd neergezet. Vreemd, want ik had nog steeds erg veel last van mijn heup.

Daarna heb ik maar liefst 3(!) rustdagen genomen. Slecht, ik weet het. Maar ik had zo'n last dat het me beter leek om het niet teveel te pushen. Gelukkig had ik er de derde dag al geen last meer van. Het trainen kon weer doorgaan. En hoe, de eerstvolgende run was de langste tot nu toe!

Ik heb nog een lange weg te gaan, maar ik vind het (dat ik dit ooit nog zou zeggen) leuk om te doen! Heel fijn om naar een doel toe te werken en proberen om jezelf te verbeteren. Daarbij is een beetje beweging nooit weg natuurlijk...

Op naar week 2! Als iemand nog tips heeft wat betreft ademhaling, techniek of training, dan hoor ik het graag!